Бахархой цӀераш
Бахархой цӀераш, иштта: этнохоронимаш, демо́нимаш[1] (хьадаьннад ш.-ян. δῆμος — "къам"и + ὄνυμα — "цӀи"и яхача дешаех), катойкóнимаш[2] (хьадаьннад ш.-ян. κατά — "кӀал"и + οἶκος — "цӀа"и яхача дешаех) — къаьстта йолча моттиге бахача на́хах йоаха цӀераш.
ГӀалгӀай метта уж цӀераш хьахул моттига цӀера́:
- суффикс -хо тӀатохарца (дукхален таьрахье кхы а чаккхе -й тӀатохаргья), масала, Магас → магасхо / магасхой;
- суффикс -о тӀатохарца, масала, Дакхал → дакхло / дакхлой;
- суффиксаш -ара а, -хо а тӀатохарца, масала, Галашке → галашкархо / галашкархой.
Белгалдаккхар
- ↑ Roberts Michael. The Semantics of Demonyms in English // The Semantics of Nouns. — Oxford: Oxford University Press, 2017. — P. 205–220. — ISBN 9780198736721.
- ↑ Фролова В. П. Типология русских катойконимов на фоне германских языков. Диссертация на соиск. степени к. фил. н. Воронеж, 1999.