Балкхарой

Рувики материал
Балкхарой
Шоай цӀи малкъарлыла, таулула
Дукхал / ареал
Массабараш: ↗ 135 000 гаргга саг (2021, оценка)

 Россе Федераци:
 112 924 (Перепись 2010)[1]

 Казахехье: 2 300[2]

 ГӀиргӀизехье: 1 900[3]

 США: 3-5 тыс. чел.[4] (оценка 2010)

 Украина: 206 [5]

 Узбекехье: 800 (оценкa 2019)[6]
Описание
Мотт къарший-малкхарой
Ди ислам, сунниташ
Юкъеболх тюркий къамаш
Гаргара къамаш къарший, гӀирмера татреш, гӀумкий
Хьабайнаб тюркаш, кавказера къамаш

Балкхарой[7][8][9][10], Балкхаруой[11], Моалкхарой[12], Малкхарой[13] (къар.-балкх. малкъарлыла, таулула[14][15]; эрс: Балка́рцы) — ГӀинбухерча Кавказера къам да, дукхагӀча даькъе Балкхаре бахаш ба, иштта уж бах Баксани, Чегеми, Хазнидони, Черек-Балкарскийи, Черек-Хуламскийи яха хиш лакхехьара ӀодоагӀача моттигашка. Балкхарой кавкасиона антропологе тайпах ба[16]. Бувцаш бола мотт туркий дезалах бола къарший-балкхарой мотт ба.

Сурташ

Белгалдаккхар

  1. ↑ 1 2 3 4 5 Окончательные итоги Всероссийской переписи населения 2010 года
  2. ↑ Kazakhstan - People Groups. Balkar // Joshua Project. A ministry of the U.S. Center for World Mission.
  3. ↑ Kyrgyzstan - People Groups. Balkar // Joshua Project. A ministry of the U.S. Center for World Mission.
  4. ↑ Борлакова Ф.А. Карачаево-балкарская диаспора в США // Научные проблемы гуманитарных исследований. — 2008. — № 15. — С. 9—15.
  5. ↑ Всеукраинская перепись населения 2001 года. Распределение населения по национальности и родному языку. Государственный комитет статистики Украины.
  6. ↑ Country: Uzbekistan. Joshua Project.
  7. ↑ Эрсий-Гӏалгӏай дошлорг, 1980, оа. 34.
  8. ↑ Краткий словарь ингушской общественно-политической лексики, 1995, оа. 10.
  9. ↑ ГӀалгӀай-эрсий дошлорг, 2005, оа. 44.
  10. ↑ ГӀалгӀай-Эрсий дошлорг, 2009, оа. 148 (PDF хьажжа).
  11. ↑ Алироев, 1975, оа. 314.
  12. ↑ Эрсий-Гӏалгӏай дошлорг, 2021, оа. 17.
  13. ↑ Гӏалгӏай-эрсийи эрсий-гӏалгӏайи терминий дошлорг, 2016, оа. 50.
  14. ↑ Каракетов, 2005, Каракетов, 2007
  15. ↑ «Этнонимы и племенные названия Северного Кавказа», Год: 1973, Автор: Волкова Н. Г., Издательство: «Наука» (Главная редакция восточной литературы, г. Москва), стр. — 87
  16. ↑ Алексеев В.П. Происхождение народов Кавказа. — Москва: Наука, 1974.

Литература