Аьлданаькъан Ӏалима Руслан
| Аьлданаькъан Руслан | |
|---|---|
| | |
| БӀарчча цӀи | Аьлданаькъан Ӏалима Руслан |
| Ваь таьрахь | 6 лайчилла 1973 (52 шу) |
| Ваь моттиг | Караганда, Казахий ССР |
| БӀорахол |
|
| Дешар | Буро тӀара А. Джанаева цӀерагӀа йола суртанчала училище |
Аьлданаькъан Ӏалима Руслан (эрс: Эльдиев Руслан Алимович; 6 лайчилла 1973, Караганда[d]) — россе гӀалгӀай суртанча. ГӀалгӀай Мехка халкъа суртанча ва. Эрсечен суртанчий юкъарлон доакъашхо ва. ГӀалгӀай Республика герб дагадехар а, диллар а ва[1][2][3].
Биографи
Аьлданаькъан Руслан ваьв 1951 шера лайчилла бетта 6-гӀча дийнахьа Казахий ССР Караганде[2].
1973 шера М. Джемала цӀерагӀа йолча Селий мехкарча суртанчала училище деша этта хиннав Руслан. ТӀехьагӀа дешар дӀахо дӀадихьад Буро тӀарча А. Джанаева цӀерагӀа йолча суртанчала училище живопись Ӏомаеча отделене[2]. 1977 шера чакхадаьккхад цигара дешар[3].
Цу шера МагӀалбике хьайийлача ГӀалгӀай мехка хьалхагӀарча берий суртанчала ишколе директоралла эттав. Из хьаеллара духьа а дуккха къахьийга хиннад Руслана. Цига болх беча юкъа массехк къона суртанчий ноахал кхедаьд цо. Иштта, цу юкъа хиннаб Руслана белхий хьалхара гойтам а[1].
1981—1990 шерашка цкъа хьалха Тамбовскии, тӀаккха Орловскии областашка ваьхав тайп-тайпара белхаш деш. Цу юкъа Руслана кхоллама никъ сеца хиннаб[1].
1990 шера ший мехка цӀавеча кхоллам юха болабаьб. Духхьал цу хана эггара чӀоагӀагӀа дегӀабенаб цун из. ГӀалгӀай мехка а тайп-тайпарча россерча пхьешка хиннад Руслана белхий гойтамаш: Уфе, Ростове, Краснодаре, Ставрополе[1]. Цул совгӀа дунен къамашта юкъерча гойтамий а доакъашхо хиннав[3].
Аьлданаькъан Руслан дакъа лоацаш ва «Эрсечен суртанчий юкъарло» яхача ерригроссе кхолламхой юкъарлен организацен ГӀалгӀай отделенен чухьа. ГӀалгӀай Мехка паччахьалкхен гойташ йолча исбахьалений музее дад цун белхаш, иштта къаьстта йолча коллекцешка а дад Россеи, доазал дехьеи[2].
Дезал
Саг йоалаяь ва, бераш да.
ЦӀихеза белхаш
Руслана эггара цӀихезагӀа, гӀорбаьннагӀа болх ба ГӀалгӀайчен герб. Бакъда, из боацаш кхы а да, масала[1][2][3]:
- «ЦӀей» («Праздник»)
- «ХьоалчагӀа» («Свадьба»)
- «ВӀовнашка» («Вовнушки»)
- «Пхьугой гӀала»
- «Хамхи»
- «ТӀумхи»
- «Последний защитник Брестской крепости»
- «Спецпереселенцы».
Хобби
Руслан ший керттера гӀулакх леладарал совгӀа дукха дезаш ва бешлелаяр а зизашлеладар а[1].
Алар
«Сона хетаргахьа, суртанча — гаьнна хьалхашкахьа хьежаш а кхычунна зе ца могар зе ховш а вола саг ва».
«Дуккха хӀама зувц вай: бӀаргаш да вайга, амма гац вайна, лергаш да вайга, амма хазац вайна. Сердало Ӏенах къоастаде магац, бесаши беса Ӏенаши зувц, кепаш къоастайиц, хӀаьта эггара новкъагӀа — Дала кхелла вайна гонахьара хозал гац вайна. Из хозал го могаш вола саг ва суртанча, вӀалла цун сурт дила ца хой а».
Белгалдаккхар
ТӀатовжамаш
- М. Оздоева. Успеть раздать при жизни : [рус.] : ст. // «Ингушетия». — 2019. — 25 ноября.
- Л. Алмазова. История одной картины. : [рус.] : ст. // Государственный музей изобразительных искусств Республики Ингушетия (официальный сайт). — 2022. — 9 июня.
- Изобразительное искусство Ингушетии : илл. изд. / сост. Л. А. Алмазова. — Министерство культуры Республики Ингушетия, Государственный музей изобразительных искусств Республики Ингушетия. — Ростов-на-Дону : Изд. центр «БИБОП», 2020. — С. 231. — 1000 экз.