Келматанаькъан
Келматанаькъан (эрс: Келиматовы) — гӀалгӀай къаман массехк тайпай дакъа да, вешта аьлча, тайпан е ваьра никъ.
ЦӀи
ГӀалгӀай меттала Келматанаькъан яхача ваьра наькъа цӀи хьахиннай: Келмат яхача маӀача сага цӀии, наькъан яха доши цхьанкхетарца. Эрсий меттала из наькъа цӀи: «Келиматов», «Келиматова», «Келиматовы» аьнна язъю[1].
Тархьар
Келматанаькъан Кокурхой лоархӀаш ба, уж Галашкара ба. Хьабаьнна никъ ГӀаьбартой мехкара ба: тархьара яхачох, цигара пхьа хьайна уж моттигах бехаб, цул тӀехьагӀа вошал даьд Кокурхошца[2].
1886 шера Галашка Келматанаькъан 21 цӀа хиннад[2].
ЦӀихеза нах
Келматанаькъан бола цӀихеза нах ба:
Белгалдаккхар
- ↑ Ономастикон Ингушетии, 2021, оа. 17.
- ↑ 1 2 Дахкильгов, 1991, оа. 13.
Литература
- Дахкильгов Ш. Э-Х. Происхождение ингушских фамилий : полев. исслед / Ред. А. А. Зязиков. — Грозный : «Книга», 1991. — 108 с.
- Ономастикон Ингушетии : справ.-энцикл. изд. / Сост. Н. Д. Кодзоев, З. Х. Киева. Реценз.: д.п.н., проф. Т. В. Жеребило, к. филол. н., Ф. М. Костоева, Ред.: Х. А. Накостоев, Р. Р. Хайрова; Консультант: Б. А. Хайров; Ингушский НИИ гуманитарных наук имени Ч. Э. Ахриева. — М. : ТПК «Центробланк», 2021. — 120 с. — 500 экз. — ISBN 978-5-91303-022-1.
| Цхьатарра тайпанцӀи йолча нахах лаьца долча лустамий листам. Нагахьа санна хьо укхаза РУВИКИ энциклопеден кхыча оагӀон тӀара кхаьчавале(-яле), из укхазахьа вугаш бола тӀатовжам тоабе беза, къаьстта цхьан сагах болча лустамага из тӀахьожабеш хургболаш. Хьажа иштта долаш долча лустамий бӀарчча болча листамага. |