Хамхой

Рувики материал

Хамхой (эрс: Хамхоевы) — гӀалгӀай къаман массехк тайпай дакъа да, вешта аьлча, тайпан е ваьра никъ.

ЦӀи

ГӀалгӀай меттала Хамхой яхача ваьра наькъа цӀи хьахиннай: Хамхи яхача моттига цӀии, наькъан яха доши цхьанкхетарца. Эрсий меттала из наькъа цӀи: «Хамхоев», «Хамхоева», «Хамхоевы» аьнна язъю[1].

Тархьар

Хамхой ба Хамхи яхача меттера хьабаьнна, иштта уж баьха моттигаш я Боалкой, ЧӀенге, Исмейл-Юрт. Къаскима 25 цӀа даьхад Экажакъонгий-Юрта 19 фусам, ТӀой-Юрта 13 фусам, Яндаре 3 цӀа, Пхьилекъонгий-Юрта 18 фусам. Иштта Дошалкъий-Юрта а хиннай 25 фусам, Галашка 4 фусам[2].

ЦӀихеза нах


  • Хамхой Жимсари (яьй 1966 ш.) — оазархо, гӀалгӀай метта хьехархо, ГIалгIай йоазонхой юкъарлон доакъашхо
  • Хамхой Марем (яьй 1983 ш.) — «Нана-турпал» («Мать-героиня») яха звани яьккха йола дуккха дезал бола гӀалгӀай нана.

Белгалдаккхар

Литература

  • Дахкильгов Ш. Э-Х. Происхождение ингушских фамилий : полев. исслед / Ред. А. А. Зязиков. — Грозный : «Книга», 1991. — 108 с.
  • Ономастикон Ингушетии : справ.-энцикл. изд. / Сост. Н. Д. Кодзоев, З. Х. Киева. Реценз.: д.п.н., проф. Т. В. Жеребило, к. филол. н., Ф. М. Костоева, Ред.: Х. А. Накостоев, Р. Р. Хайрова; Консультант: Б. А. Хайров; Ингушский НИИ гуманитарных наук имени Ч. Э. Ахриева. — М. : ТПК «Центробланк», 2021. — 120 с. — 500 экз. — ISBN 978-5-91303-022-1.

{неоднозначность|однофамильцы}}