561 шу вай замал хьалха

Рувики материал
Шераш
565 шу вай з. хь. · 564 шу вай з. хь. · 563 шу вай з. хь. · 562 шу вай з. хь.561 шу вай з. хь.560 шу вай з. хь. · 559 шу вай з. хь. · 558 шу вай з. хь. · 557 шу вай з. хь.
Иттшераш
580-гӀа шш. вай з. хь. · 570-гӀа шш. вай з. хь.560-гӀа шш. вай з. хь.550-гӀа шш. вай з. хь. · 540-гӀа шш. вай з. хь.
БӀаьшераш
VII бӀаьшу вай з. хь.VI бӀаьшу вай з. хь.V бӀаьшу вай з. хь.

561 (пхи бӀаьи къовзткъа цхьоаллагӀа) шу вай замал хьалха пролептически юле ханоргахерача дийнахьа долалуш дола високосни шу да. вай замал хьалха 561-гӀа шу да ер; 1-ча эзаршера вай замал хьалха VI-ча бӀаьшера 4-ча иттшера 10-гӀа шу да; 560-гӀча шерий вай замал хьалха 9-гӀа шу да, 54-ча олимпиадай кхоалагӀа / диълагӀа шу да (кӀимарса бетта денз), −560 шу да айламаӀилман шерий нумерацех. Цул хьалха доагӀаш хиннад 562 шу вай замал хьалха, хӀаьта цунна тӀехьа хиннад 560 шу вай замал хьалха. Ер шу чакхдаьннад 2586 шу хьалха.

Хинна хӀамаш

  • 561 (560) — Переворот в Афинах. Писистрат занял акрополь и установил тиранию. Лидеры аристократов бежали.
  • Первая тирания Писистрата в Афинах. Солон выступает против него.
  • 561—554, 554—552, 541—527 — Тиран Афин Писистрат (600—527), сын Гиппократа. Дважды изгонялся из Афин и только в третий раз с помощью наёмного войска окончательно утвердился у власти.

Ченкехье

  • 12-й год по эре правления луского князя Сян-гуна[1].
  • В 3 луне цзюйцы напали на восточные границы Лу и осадили Тай. Луский полководец Цзисунь Су прибыл на помощь Тай, затем занял Юнь (город в Цзюй)[2].
  • В 3 луне цзиньский посол Ши Фан прибыл в Лу[3].
  • В 9 луне умер князь У Шоу Мэн (Чэн)[4], ему наследовал старший сын Э (Чжу Фань, эра правления 560—548)[5]. Это первое сообщение о смерти уского правителя, записанное в «Чуньцю» (он назван титулом цзы).
  • Зимой чуский полководец гун-цзы Чжэн вторгся в Сун[6].
  • Зимой луский гун прибыл в Цзинь для аудиенции[7].
  • 561—515 — Владетель Яньлиня Цзи-цзы. Был наследником престола царства У, но отказался от власти.

Хьажа иштта

Белгалдаккхар

  1. Конфуциева летопись «Чуньцю» («Вёсны и осени»). Перевод и примечания Н. И. Монастырева. М., 1999. С.71-72
  2. Чуньцю, известия 1-2
  3. Чуньцю, известие 3
  4. Чуньцю, известие 4
  5. Сыма Цянь. Исторические записки. В 9 т. Т. III. М., 1984. С.177; Т. V. М., 1987. С.27
  6. Васильев Л. С. Древний Китай. В 3 т. Т.2. М., 2000. С.139; Чуньцю, известие 5
  7. Сыма Цянь. Исторические записки. В 9 т. Т. III. М., 1984. С.177; Т. V. М., 1987. С.77; Чуньцю, известие 6