602 шу вай замал хьалха

Рувики материал
Шераш
606 шу вай з. хь. · 605 шу вай з. хь. · 604 шу вай з. хь. · 603 шу вай з. хь.602 шу вай з. хь.601 шу вай з. хь. · 600 шу вай з. хь. · 599 шу вай з. хь. · 598 шу вай з. хь.
Иттшераш
620-гӀа шш. вай з. хь. · 610-гӀа шш. вай з. хь.600-гӀа шш. вай з. хь.590-гӀа шш. вай з. хь. · 580-гӀа шш. вай з. хь.
БӀаьшераш
VIII бӀаьшу вай з. хь.VII бӀаьшу вай з. хь.VI бӀаьшу вай з. хь.

602 (ялх бӀаьи шоллагӀа) шу вай замал хьалха пролептически юле ханоргахшинара дийнахьа долалуш дола високосни доаца шу да. вай замал хьалха 602-гӀа шу да ер; 1-ча эзаршера вай замал хьалха VII-ча бӀаьшера 10-ча иттшера 9-гӀа шу да; 600-гӀча шерий вай замал хьалха 8-гӀа шу да, 44-ча олимпиадай шоллагӀа / кхоалагӀа шу да (кӀимарса бетта денз), −601 шу да айламаӀилман шерий нумерацех. Цул хьалха доагӀаш хиннад 603 шу вай замал хьалха, хӀаьта цунна тӀехьа хиннад 601 шу вай замал хьалха. Ер шу чакхдаьннад 2627 шу хьалха.

Хинна хӀамаш

Румера царство

Ченкехье

  • 7-й год по эре правления луского князя Сюань-гуна[1].
  • Весной вэйский князь отправил в Лу посла Сунь Лян-фу для заключения договора[2].
  • Летом князья Ци и Лу совместно воевали с Лай[3].
  • Осенью луский князь вернулся из похода на Лай, и была большая засуха[4].
  • Зимой состоялся съезд князей в Хэйжане (присутствовали князья Цзинь, Сун, Вэй, Лу, Чжэн и Цао), заключён договор о взаимном мире[5].
  • Умер князь Янь Хуань-гун, ему наследовал Сюань-гун (эра правления 601—587)[6].
  • Умер князь Малого Ци Хуэй-гун, ему наследовал Чэн-гун (он же Дэ-гун, эра правления 601—584)[7].

Хьажа иштта

Белгалдаккхар

  1. Конфуциева летопись «Чуньцю» («Вёсны и осени»). Перевод и примечания Н. И. Монастырева. М., 1999. С.51
  2. Чуньцю, известие 1
  3. Васильев Л. С. Древний Китай. В 3 т. Т.2. М., 2000. С.148; Чуньцю, известие 2
  4. Чуньцю, известия 3-4
  5. Чуньцю, известие 5 (договор не упомянут) и примечания на с.152; Васильев Л. С. Древний Китай. В 3 т. Т.2. М., 2000. С.103
  6. Сыма Цянь. Исторические записки. В 9 т. Т. III. М., 1984. С.155; Т. V. М., 1987. С.85
  7. Сыма Цянь. Исторические записки. В 9 т. Т. V. М., 1987. С.108 и комментарий Р. В. Вяткина на с.256