596 шу вай замал хьалха

Рувики материал
Шераш
600 шу вай з. хь. · 599 шу вай з. хь. · 598 шу вай з. хь. · 597 шу вай з. хь.596 шу вай з. хь.595 шу вай з. хь. · 594 шу вай з. хь. · 593 шу вай з. хь. · 592 шу вай з. хь.
Иттшераш
610-гӀа шш. вай з. хь. · 600-гӀа шш. вай з. хь.590-гӀа шш. вай з. хь.580-гӀа шш. вай з. хь. · 570-гӀа шш. вай з. хь.
БӀаьшераш
VII бӀаьшу вай з. хь.VI бӀаьшу вай з. хь.V бӀаьшу вай з. хь.

596 (пхи бӀаьи дезткъа ткъестлагӀа ялхлагӀа) шу вай замал хьалха пролептически юле ханоргахкхаьрача дийнахьа долалуш дола високосни доаца шу да. вай замал хьалха 596-гӀа шу да ер; 1-ча эзаршера вай замал хьалха VI-ча бӀаьшера 1-ча иттшера 5-гӀа шу да; 590-гӀча шерий вай замал хьалха 4-гӀа шу да, 45-ча олимпиадай диълагӀа шу да / 46-ча олимпиадай хьалхара шу да (кӀимарса бетта денз), −595 шу да айламаӀилман шерий нумерацех. Цул хьалха доагӀаш хиннад 597 шу вай замал хьалха, хӀаьта цунна тӀехьа хиннад 595 шу вай замал хьалха. Ер шу чакхдаьннад 2621 шу хьалха.

Хинна хӀамаш

Румера царство

  • Царь: Тарквиний Древний.
  • 46-е Олимпийские игры.
  • 596—565 ИДГ (ок. 600 — ок. 575) — Тиран Сикиона Клисфен, который освобождает город от контроля Аргоса. Провёл антиаристократические реформы. Запретил публичное чтение Гомера.
  • 596—592 (ол.46) — Эпименид очищает Афины от скверны.
  • Завоевание вавилонянами Элама.

Ченкехье

  • 13-й год по эре правления луского князя Сюань-гуна[1].
  • Весной циское войско воевало с Цзюй[2].
  • Летом чуский князь напал на Сун, чтобы помочь Сяо, но потерпел неудачу[3].
  • Осенью в Лу появилась саранча[4].
  • Цзиньцы выразили недовольство тем, что Вэй в 597 году выступило на стороне Чэнь. Виновный в этом вэйский сановник был казнён[5].
  • Цзиньский полководец Сянь Ху (который в 597 году предложил переправиться через Хуанхэ), боясь казни, бежал к ди и стал строить планы войны с Цзинь. Тогда цзиньский князь уничтожил его род[6]. Вторгшиеся ди были разбиты Цзинь, а Сянь Ху зимой казнён[7].

Хьажа иштта

Белгалдаккхар

  1. Конфуциева летопись «Чуньцю» («Вёсны и осени»). Перевод и примечания Н. И. Монастырева. М., 1999. С.53
  2. Чуньцю, известие 1
  3. Васильев Л. С. Древний Китай. В 3 т. Т.2. М., 2000. С.107; Чуньцю, известие 2
  4. Чуньцю, известие 3
  5. Васильев Л. С. Древний Китай. В 3 т. Т.2. М., 2000. С.109 (по «Цзо чжуань»)
  6. Сыма Цянь. Исторические записки. В 9 т. Т. V. М., 1987. С.172
  7. Васильев Л. С. Древний Китай. В 3 т. Т.2. М., 2000. С.109; Чуньцю, известие 4