619 шу вай замал хьалха

Рувики материал
Шераш
623 шу вай з. хь. · 622 шу вай з. хь. · 621 шу вай з. хь. · 620 шу вай з. хь.619 шу вай з. хь.618 шу вай з. хь. · 617 шу вай з. хь. · 616 шу вай з. хь. · 615 шу вай з. хь.
Иттшераш
630-гӀа шш. вай з. хь. · 620-гӀа шш. вай з. хь.610-гӀа шш. вай з. хь.600-гӀа шш. вай з. хь. · 590-гӀа шш. вай з. хь.
БӀаьшераш
VIII бӀаьшу вай з. хь.VII бӀаьшу вай з. хь.VI бӀаьшу вай з. хь.

619 (ялх бӀаьи ткъестлагӀа) шу вай замал хьалха пролептически юле ханоргахшинара дийнахьа долалуш дола високосни доаца шу да. вай замал хьалха 619-гӀа шу да ер; 1-ча эзаршера вай замал хьалха VII-ча бӀаьшера 9-ча иттшера 2-гӀа шу да; 610-гӀча шерий вай замал хьалха 1-гӀа шу да, 40-ча олимпиадай хьалхара / шоллагӀа шу да (кӀимарса бетта денз), −618 шу да айламаӀилман шерий нумерацех. Цул хьалха доагӀаш хиннад 620 шу вай замал хьалха, хӀаьта цунна тӀехьа хиннад 618 шу вай замал хьалха. Ер шу чакхдаьннад 2644 шу хьалха.

Хинна хӀамаш

Румера царство

Ченкехье

  • 8-й год по эре правления луского князя Вэнь-гуна[1].
  • В 8 луне, в день у-шэнь умер царь Чжоу Сян-ван[2], ему наследовал сын Жэнь-чэнь (Цин-ван, эра правления 618—613)[3] (в гл.4 «Ши цзи» ошибочно указан 620 год[4]).
  • Чжоуский ван прислал в Лу Вэя просить золота на похороны, но встречен не по этикету[3].
  • Луский княжич Суй прибыл в Цзинь и заключил договор с Чжао Дунем (в 10 луне, в день жэнь-у, в Хэн-юн), а затем с жунскими (ло-жунскими) племенами (в 10 луне, в день и-ю, в Бао — местность в Чжэн)[5].
  • В 10 луне луский посол Гунсунь Ао был направлен в столицу Чжоу с соболезнованиями, но вместо этого в день бин-сюй отправился навестить свою жену в Цзюй и не вернулся в Лу[6].
  • В 10 луне в Лу появилась саранча[7].
  • В 10 луне в Сун был казнён военный министр, а сунский начальник крепостей Тан И-чжу бежал в Лу[8].
  • Циньцы напали на Цзинь и захватили Учэн, отплатив за битву у Линху[9].

Хьажа иштта

Белгалдаккхар

  1. Конфуциева летопись «Чуньцю» («Вёсны и осени»). Перевод и примечания Н. И. Монастырева. М., 1999. С.43-44
  2. Чуньцю, известие 3
  3. 1 2 Сыма Цянь. Исторические записки. В 9 т. Т. III. М., 1984. С.144
  4. Сыма Цянь. Исторические записки. В 9 т. Т. I. М., 2001. С.207 и комментарий Р. В. Вяткина и В. С. Таскина на с.336
  5. Васильев Л. С. Древний Китай. В 3 т. Т.2. М., 2000. С.146, 147; Чуньцю, известия 4-5 и примечания на с.147
  6. Чуньцю, известия 6-7; Васильев Л. С. Древний Китай. В 3 т. Т.2. М., 2000. С.146 (из «Цзо чжуань»)
  7. Чуньцю, известие 8
  8. Чуньцю, известие 9 и примечания на с.147
  9. Сыма Цянь. Исторические записки. В 9 т. Т. II. М., 2001. С.33; Т. III. М., 1984. С.144