658 шу вай замал хьалха

Рувики материал
Шераш
662 шу вай з. хь. · 661 шу вай з. хь. · 660 шу вай з. хь. · 659 шу вай з. хь.658 шу вай з. хь.657 шу вай з. хь. · 656 шу вай з. хь. · 655 шу вай з. хь. · 654 шу вай з. хь.
Иттшераш
670-гӀа шш. вай з. хь. · 660-гӀа шш. вай з. хь.650-гӀа шш. вай з. хь.640-гӀа шш. вай з. хь. · 630-гӀа шш. вай з. хь.
БӀаьшераш
VIII бӀаьшу вай з. хь.VII бӀаьшу вай з. хь.VI бӀаьшу вай з. хь.

658 (ялх бӀаьи шовзткъа итт бархӀлагӀа) шу вай замал хьалха пролептически юле ханоргахшинара дийнахьа долалуш дола високосни доаца шу да. вай замал хьалха 658-гӀа шу да ер; 1-ча эзаршера вай замал хьалха VII-ча бӀаьшера 5-ча иттшера 3-гӀа шу да; 650-гӀча шерий вай замал хьалха 2-гӀа шу да, 30-ча олимпиадай шоллагӀа / кхоалагӀа шу да (кӀимарса бетта денз), −657 шу да айламаӀилман шерий нумерацех. Цул хьалха доагӀаш хиннад 659 шу вай замал хьалха, хӀаьта цунна тӀехьа хиннад 657 шу вай замал хьалха. Ер шу чакхдаьннад 2683 шу хьалха.

Хинна хӀамаш

Румера царство

Ченкехье

  • 2-й год по эре правления луского князя Си-гуна[1].
  • Вэйский Вэнь-гун из-за вторжения ди обратился за помощью к Ци[2].
  • Циский Хуань-гун во главе князей возглавил поход на ди, в 1 луне соорудил стены Чуцю для Вэй[3] против нападений жунов и ди, подарил Вэй 300 лошадей[4]. Описание строительства дворца в Чу (Чу-цю) содержится в «Ши цзин» (I IV 6), упоминается, что созвездие Дин было высоко (10 луна по календарю Ся)[5].
  • В 5 луне, в день синь-сы похоронена луская княгиня Ай-цзян[6].
  • Цзиньский полководец Сюнь Си по приказу Сянь-гуна с помощью даров прошёл через Юй, чтобы напасть на северное Го, и с помощью юйцев уничтожил в 5 луне его столицу Ся-ян[7] (согласно «Гу бэнь чжу шу цзи нянь», Го-гун Чоу бежал в Вэй, а Сянь-гун повелел Ся-фу и Люй Шэну управлять Го[8], в «Ши цзи» разгром Го описан вторично под 655 годом, дату 655 принимает Л. С. Васильев[9]).
  • В 9 луне князья Ци и Сун и послы Цзя и Хуан заключили договор в Гуань (местность в Сун)[10].
  • В 10 луне в Лу не было дождей[11].
  • В 10 луне чусцы вторгались в Чжэн[12].
  • Умер князь Янь Чжуан-гун, ему наследовал сын Сян-гун (эра правления 657—618)[13].

Хьажа иштта

Белгалдаккхар

  1. Конфуциева летопись «Чуньцю» («Вёсны и осени»). Перевод и примечания Н. И. Монастырева. М., 1999. С.28
  2. Сыма Цянь. Исторические записки. В 9 т. Т. V. М., 1987. С.47
  3. Чуньцю, известие 1
  4. Сыма Цянь. Исторические записки. В 9 т. Т. III. М., 1984. С.120-123; Т. V. М., 1987. С.47, 115; Го юй (Речи царств). М., 1987. С.121 и примечания В. С. Таскина на с.363
  5. Шицзин. М., 1987. С.54 и комментарий А. Штукина на с.318
  6. Чуньцю, известие 2
  7. Чуньцю, известие 3; Сыма Цянь. Исторические записки. В 9 т. Т. III. М., 1984. С.120, 122; Т. V. М., 1987. С.145, Бамбуковые анналы. М., 2005. С.120; Го юй (Речи царств). М., 1987. С.35
  8. Бамбуковые анналы. М., 2005. С.120
  9. Васильев Л. С. Древний Китай. В 3 т. Т.2. М., 2000. С.43, 74
  10. Чуньцю, известие 4
  11. Чуньцю, известие 5
  12. Чуньцю, известие 6
  13. Сыма Цянь. Исторические записки. В 9 т. Т. III. М., 1984. С.123; Т. V. М., 1987. С.85