673 шу вай замал хьалха

Рувики материал
Шераш
677 шу вай з. хь. · 676 шу вай з. хь. · 675 шу вай з. хь. · 674 шу вай з. хь.673 шу вай з. хь.672 шу вай з. хь. · 671 шу вай з. хь. · 670 шу вай з. хь. · 669 шу вай з. хь.
Иттшераш
690-гӀа шш. вай з. хь. · 680-гӀа шш. вай з. хь.670-гӀа шш. вай з. хь.660-гӀа шш. вай з. хь. · 650-гӀа шш. вай з. хь.
БӀаьшераш
VIII бӀаьшу вай з. хь.VII бӀаьшу вай з. хь.VI бӀаьшу вай з. хь.

673 (ялх бӀаьи къовзткъа итт кхоалагӀа) шу вай замал хьалха пролептически юле ханоргахерача дийнахьа долалуш дола високосни шу да. вай замал хьалха 673-гӀа шу да ер; 1-ча эзаршера вай замал хьалха VII-ча бӀаьшера 3-ча иттшера 8-гӀа шу да; 670-гӀча шерий вай замал хьалха 7-гӀа шу да, 26-ча олимпиадай кхоалагӀа / диълагӀа шу да (кӀимарса бетта денз), −672 шу да айламаӀилман шерий нумерацех. Цул хьалха доагӀаш хиннад 674 шу вай замал хьалха, хӀаьта цунна тӀехьа хиннад 672 шу вай замал хьалха. Ер шу чакхдаьннад 2698 шу хьалха.

Хинна хӀамаш

Румера царство

  • Царь: Нума Помпилий, затем Тулл Гостилий.
  • 673—653 — Царь Мидии Фраорт (Кшатрита).
  • 673—672 — Скифы поддерживают восстание трёх мидийских вождей: Каштариту, Мамитиаршу и Дуссани против Ассирии. Образование царства Мидия во главе с Каштарити (Фраортом). Союз скифов с Ассирией. Их вождь Партатуа женится на дочери Асархаддона. Поражение Фраорта в войне с Ассирией.
  • 673—672 — Разгром Асархаддоном царства Шубрии.

Ченкехье

  • 21-й год по эре правления луского князя Чжуан-гуна[1].
  • Весной правители Чжэн и Го помогли подавить мятеж в Чжоу и вернули вана в столицу. Согласно «Го юй», чжэнский князь и ван вошли в столицу через южные ворота, а гоский Шу — через северные[2]. В Чжоу казнили Туя, вновь поставили у власти Хуэй-вана[3] (согласно гл.37 «Ши цзи» — 671 год[4]). В «Чуньцю» эти события не упоминаются никак.
  • Согласно «Цзо чжуань», в благодарность ван подарил правителю Го (Го-шу) земли в Цзюцюань, а чжэнскому Ли-гуну (Чжэн-бо) — лишь пояс императрицы[5].
  • Согласно «Чуньцю», в 5 луне, в день синь-ю умер князь Чжэн Ли-гун (Ту) (согласно гл.42 «Ши цзи», он умер осенью), ему наследовал сын Цзянь (Вэнь-гун, эра правления 672—628)[6]. В 12 луне Ли-гун был похоронен[7].
  • В 7 луне, в день у-сюй умерла луская княгиня-мать Цзян (Вэнь-цзян)[8].

Байнаб

Хьажа иштта

Белгалдаккхар

  1. Конфуциева летопись «Чуньцю» («Вёсны и осени»). Перевод и примечания Н. И. Монастырева. М., 1999. С.23
  2. Го юй (Речи царств). М., 1987. С.33
  3. Сыма Цянь. Исторические записки. В 9 т. Т. I. М., 2001. С.205; Т. III. М., 1984. С.114, 115; Т. VI. М., 1992. С.33
  4. Сыма Цянь. Исторические записки. В 9 т. Т. V. М., 1987. С.115
  5. Комментарий Р. В. Вяткина и В. С. Таскина в кн. Сыма Цянь. Исторические записки. В 9 т. Т. I. М., 2001. С.334-335, Сыма Цянь. Исторические записки. В 9 т. Т. VI. М., 1992. С.34 и комментарий Р. В. Вяткина на с.292
  6. Сыма Цянь. Исторические записки. В 9 т. Т. III. М., 1984. С.115; Т. VI. М., 1992. С.33: вместо Цзянь — Цзе
  7. Чуньцю, известие 4
  8. Чуньцю, известие 3; Васильев Л. С. Древний Китай. В 3 т. Т.2. М., 2000. С.55 (неточность в дате)