670 шу вай замал хьалха

Рувики материал
Шераш
674 шу вай з. хь. · 673 шу вай з. хь. · 672 шу вай з. хь. · 671 шу вай з. хь.670 шу вай з. хь.669 шу вай з. хь. · 668 шу вай з. хь. · 667 шу вай з. хь. · 666 шу вай з. хь.
Иттшераш
690-гӀа шш. вай з. хь. · 680-гӀа шш. вай з. хь.670-гӀа шш. вай з. хь.660-гӀа шш. вай з. хь. · 650-гӀа шш. вай з. хь.
БӀаьшераш
VIII бӀаьшу вай з. хь.VII бӀаьшу вай з. хь.VI бӀаьшу вай з. хь.

670 (ялх бӀаьи къовзткъа иттлагӀа) шу вай замал хьалха пролептически юле ханоргахоршот дийнахьа долалуш дола високосни доаца шу да. вай замал хьалха 670-гӀа шу да ер; 1-ча эзаршера вай замал хьалха VII-ча бӀаьшера 4-ча иттшера 1-гӀа шу да; 670-гӀча шерий вай замал хьалха 10-гӀа шу да, 27-ча олимпиадай шоллагӀа / кхоалагӀа шу да (кӀимарса бетта денз), −669 шу да айламаӀилман шерий нумерацех. Цул хьалха доагӀаш хиннад 671 шу вай замал хьалха, хӀаьта цунна тӀехьа хиннад 669 шу вай замал хьалха. Ер шу чакхдаьннад 2695 шу хьалха.

Хинна хӀамаш

Румера царство

Ченкехье

  • 24-й год по эре правления луского князя Чжуан-гуна[1].
  • В 3 луне в луском храме Хуань-гуна были украшены резьбой балки (см. 671 год до н. э., почему это ошибочно)[2].
  • В 3 луне был похоронен цаоский Чжуан-гун[3].
  • Летом луский князь отправился в Ци встречать невесту, а осенью вернулся, но она медлила в дороге[4].
  • В 8 луне, в день дин-чоу в столицу Лу прибыла невеста гуна Ай цзян, гун приказал дафу и их жёнам явиться к ней с дорогими подношениями, дары ей и её спутницам были вручены в день у-инь[5]. Сяфу Чжань указал на нарушения ритуала (эпизод 36 «Го юй») — излишнюю торжественность и дорогие подарки женщинам, но гун не послушал его[6].
  • В 9 луне в Лу было половодье[7].
  • Зимой жуны вторглись в Цао. Сановник Цао-цзи бежал в Чэнь, а Чы вернулся в Цао[8].

Хьажа иштта

Белгалдаккхар

  1. Конфуциева летопись «Чуньцю» («Вёсны и осени»). Перевод и примечания Н. И. Монастырева. М., 1999. С.24
  2. Чуньцю, известие 1
  3. Чуньцю, известие 2
  4. Чуньцю, известия 3-4
  5. Чуньцю, известия 5-6 и примечания на с.129
  6. Го юй (Речи царств). М., 1987. С.81; Васильев Л. С. Древний Китай. В 3 т. Т.2. М., 2000. С.57
  7. Чуньцю, известие 8
  8. Чуньцю, известие 9, текст частично испорчен (см. примечания на с.130)